عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
449
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا - و سان ايشان كه كافر شدند كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ راست چون سان آن كس است كه مىپشايد « 1 » بِما لا يَسْمَعُ بجانورى كه نمىشنود إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً مگر آوازى و بانگى صُمٌّ از شنيدن حق كراناند ، بُكْمٌ از پاسخ كردن حق گنگاناند ، عُمْيٌ از ديدن حق نابينايان اند ، فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ هيچ نشان براستى در نمىياوند . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا - اى ايشان كه بگرويدند كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ ميخوريد از پاكها كه شما را روزى داديم وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ و آزادى از خذاى كنيد و روزى دهنده وى را دانيد إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ اگر وى را ميپرستيد إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ - وى ببست و حرام كرد بر شما الْمَيْتَةَ مردار وَ الدَّمَ و خون وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ و گوشت خوك ، وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ و آنچه بر كشتن آن معبودى جز از خداى نام بردند فَمَنِ اضْطُرَّ هر كه در نايافت بيچاره ماند غَيْرَ باغٍ نه ستمكار وَ لا عادٍ و نه افزونى جوى فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ به روى بزه نيست از آن خوردن ، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ كه خذاى آمرزگارست و بخشاينده . إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ - ايشان كه پنهان ميدارند ما أَنْزَلَ اللَّهُ آنچه خداى فرو فرستاده مِنَ الْكِتابِ از نامه و پيغام وَ يَشْتَرُونَ بِهِ و به آن پنهان كردن ميخرند ثَمَناً قَلِيلًا بهايى اندك ، أُولئِكَ ايشانند ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ كه نمىخورند در شكمهاى خويش إِلَّا النَّارَ جز از آتش ، وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ
--> ( 1 ) نسخه الف : مىپشايد ، نسخه ج : مىبشكيبد ، نسخه د : مىبشيلد